“Ja się zgubiłam w gąszczu emocji i potrzebowałam pomocy, żeby się z niego wydostać”.
O twórczości Evansa, czytałam wiele pozytywnych opinii. Nigdy nie sięgałam po jego historie, ale na koniec tego roku postanowiłam to zmienić. Czy uważam moje pierwsze spotkanie z tym autorem za udane? Nie do końca. Może zacznę od rzeczy, która najbardziej mi przeszkadzała. Relacja pomiędzy głównymi bohaterami rozwinęła się za szybko, przez co miałam problem, aby zauważyć i poczuć pomiędzy nimi jakąkolwiek więź. Postacie są dobrze wykreowane. Maggie, to kobieta z ciętym językiem, silna i twardo stąpająca po ziemi. Andrew to czuły i wyrozumiały mężczyzna. Obydwoje dźwigają bagaż bólu i rozczarowania.
Czy odnajdziemy tu świąteczny klimat? I tak i nie. Głównie dlatego, że połowa akcji w tej książce, dzieje się w egzotycznym zakątku, w którym główni bohaterowie korzystają ze słońca. Więc tego klimatu świąt niewiele tu jest. Liczyłam na to, że będzie tak magicznie, jak sugeruje nam to okładka książki, ale okazało się inaczej. Jednak to przyjemna historia o leczeniu ser, o bratnich duszach oraz o tym jak dobry gest, może sprawić, że niektórzy dostrzegą światełko w ciemno. Sprawdzi się sam raz na wieczorne czytanie.
“Nie można znaleźć światła, kiedy szuka się mroku”.
Oryginalny tytuł: The Noel Stranger
Cykl: Noel (tom 2)
Wydawnictwo: Znak
Data wydania: Listopad 2020 rok
Liczba stron: 320
Oprawa: miękka


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz